طرح "بام" ( بهگشت و آبادانی محلات)موضوع محلات کم برخوردار شهری ازجمله مسائل مزمن و سنواتی است که همانند بسیاری از کشورهای دنیا در ایران نیز از دیرباز وجود داشته و دارد که تحت عناوین مختلف نظیر محلات محروم، فقیر، فقیرنشین، حاشیه نشین، آسیب خیز، پرخطر، بافت فرسوده و سکونتگاه غیررسمی مطرح شده و می شود.برای رفع این معضل رویکردهای مختلفی در جهان و ایران اتخاذ شده است که به ترتیب عبارتند از نادیده گرفتن، تخلیه اجباری و حذف، خودیاری، مسکن عمومی و اجتماعی، تامین زیرساختها و انجام عملیات کالبدی و عمرانی، بهسازی و دست آخر توانمندسازی اجتماع محور که آخرین رویکرد رایج در کشورهای دارای تجارب علمی و عملی موفق می باشد.در رویکرد توانمندساز و اجتماع محور، جلب مشارکت ذینفعان در کلیه مراحل تصمیم سازی، تصمیم گیری و اجرا و نظارت صورت می پذیرد و خدمات محوری و ذینفع محوری (شهروند محوری) جایگزین دستگاه محوری یا سازمان محوری می شود و در این میان تامین سرپناه موقت و مسکن یکی از راه حل های اساسی و بنیادی برای توانمندسازی نیازمندان و خروج آنها از تله فقر و آسیب اجتماعی می باشد. پرواضح است که تامین سرپناه موقت جزو نیازهای اساسی و اولیه و از مصادیق رفع فقر شدید یا مطلق می باشد و تامین مسکن (بصورت ملکی یا رهنی و استجاری یا در قالب مسکن حمایتی، اجتماعی، عمومی و اشتراکی) از مصادیق رفع فقر نسبی یا چند بعدی است. البته پرواضح است که باتوجه به سهم هزینه تامین مسکن در هزینه های خانوار، تامین این نیاز می تواند تاثیرات بسزایی در توانمندسازی افراد و خانواده های نیازمند داشته باشد.در محلات کم برخوردار شهری از بعد سرپناه و مسکن یکی از حالات زیر وجود دارد:حالت اول : افراد و خانواده های مالک و ساکن ساختمانهای مناسب ملکی

"انفال مجازی"فضای مجازی جزء لاینفک زندگی انسانها شده است و استفاده از پدیده ها، سامانه ها و برنامه های هوشمند، دیجیتال، الکترونیک و کامپیوتری مبتنی بر اینترنت و ابزارهای هوشمند، دیگر یک انتخاب نیست و اجبار و الزامی فراگیر برای همگان محسوب می شود و گریز و گزیری از آن نیست. در این میان اطلاعاتی که هر فرد برای ورود به این عرصه و بهره مندی از آن بایستی وارد سامانه ها و برنامه های کاربردی نماید ازجمله ارزشمندترین سرمایه ها در جهان حاضر می باشد که با تبدیل آنها به داده در حال حاضر با بکارگیری تکنیکهایی نظیر داده کاوی، هوش مصنوعی و Big data استفاده های شگرفی از آن بعمل میآید.استفاده تجاری، انتفاعی و سوداگرانه از این اطلاعات و داده ها برای تبلیغات، بازاریابی، توسعه سهم بازار براساس تجزیه و تحلیل علائق، سلائق، توجهات، التفاتات، تجربه زیسته، عادات و سبک زندگی افراد و خانواده ها یا مبتنی بر مکان یابی محل سکونت و کار و فعالیت یا ردیابی مسیرهای رفت و آمد و تردد یا جستجوهای اینترنتی یکی از مصادیق بارز بهرهمندی از اطلاعات و داده ها در فضای مجازی می باشد.در حال حاضر فعالان فضای مجازی پا را از این فراتر گذاشته است و با بهره گیری از روشهایی نظیر کالایی سازی (Commodification) و تجاری سازی و بازارسازی (Marketization)، بازی سازی (Gamification)، "طراحی برای تغییر رفتار" (Behavioral Design)، "سئو" (Search Engine Optimization) ، "مدیریت توجه" (Attention managment) و "اقتصاد توجه" (Attention economy) بصورت زیرپوستی و پنهان یا مردم (مشتریان، ذینفعان، مخاطبان و...) را به سمتی که مدنظر دارند و دربرگیرنده منافع اقتصادی، تجاری، انتفاعی و سوداگرانه اشخاص حقیقی و حقوقی آنها است، سوق می دهند و برای اینکار

امکانسنجی استفاده از سازوکار "وقف"جهت "تامین مالی خرد" برای توانمندسازی اقشار ضعیفاین روزها بعضاً احساس و یا بیان می شود که معنویت و پرداختن به امور خیر از اقبال متناسبی برخوردار نمی باشد ولیکن بنظر می رسد روی آوری مردم و بویژه نسلهای سوم و چهارم جوامع به امور خیر و عام المنفعه با رویکرد اخلاقی رو به تزاید است با این تفاوت که در کنار وجود خیرین مسن و بسیار پولدار و کلان، نسلی از افراد جوان و میان سال در طبقات متوسط جامعه ظهور و نمود یافته اند که مایلند از ظرفیت ها و منابع اندک خود برای کار خیر استفاده کنند که لازم است با روزآمدسازی مفهوم وقف، زمینه لازم برای تامین مالی خرد با هدف نیکوکاری و خیرخواهی از طریق "وقف" را فراهم ساخت.وقف بعنوان یکی از راهکارهای انجام امر خیر در تمدن ایرانی- اسلامی جایگاه ویژه ای دارد که بایستی خود را با شرایط و نیاز های روز جامعه وفق دهد و زمینه ای را فراهم کند تا بتواند مبالغ و منابع اندک واقفین متعلق به طبقه متوسط جامعه را جذب نماید. بنظر می رسد با استفاده از مکانیسم میتوان زمینه ای را برای خیرین طبقه متوسط جامعه ایجاد نمود که بتوانند با وقف منابع اندک خود در فعالیت های خیرخواهانه و رفع نیاز افراد و گروه های آسیب پذیر و ... مشارکت نمایند. به عبارت دیگر می توان با استفاده از قابلیت های مقوله "وقف" و بومی سازی آن با ایجاد یک "موسسه وقفی" دو جامعه هدف، افراد دارای ثروت بالا (برای وقف املاک و مستغلات) و افراد متوسط جامعه (برای گردآوری مبالغ خرد جهت امور خیرخواهی و نیکوکاری) را مدنظر قرار داده و زمینه ای را برای بهره گیری از منابع وقفی کلان و خرد در جهت ارائه خدمات و تسهیلات قرض الحسنه در قالب "کارگستری"؛ "کارگشائی" ؛ "توانمندسازی" و ... فراهم نمود.مع